Yusuf KaRa

Stratejik bir aşk yaşayamıyoruz  devlet her şeyi görüyor sanki  montajlar, kozmik odalar  falan K ravatın sıkması gibi boğuyor haber bültenler i Borsanın yükselişine bağlamışlar tebessümlerimizi Para sayma makineleri ile sayıyorduk sevaplarımızı Günahlarımızdan habersiz saklanıyorduk Stratejik bir aşk yaşayamıyoruz Aralıkta kar yağmıyor, su geçiriyor şemsiyeler bile Alt üst olmuş iklimlerden bize ne Hava durumuna aldırmadan giyinen çocuklarız şunun şurasında Stratejik bir aşk yaşayamıyoruz  belki ama Ateşin  icadından önceki yanmaya, S azın icadından önce ki sözlere  de  inanmıyoruz Sıkılıyorduk çay bitti dediklerinde Cemaatten fazla imam gördüğümüzde bir de Gönlümüz bize aklımızdan daha yakındı aşk yaşarken Stratejik bir aşk yaşayamıyoruz Hesap makinesi kullanır gibi yaşıyoruz

"cebimdeki adreslerde ümit kalmadı doğadan bir vahiy bekledimse boşunaydı " İsmet Özel ülkeler arası vizeleri kaldırıp hayatlar arası vize uygulamalıydık sormalıydık hayatımıza giren insanlara nereden düştün kaybettiklerin neler diye kazandıklarıyla ilgilenmiyorduk insan kaybetikleriyle insan olabilirdi çünkü biliyorduk ve bu bildiklerimiz bizi boğuyordu çünkü insan denen varlık önce kendisine bir çatı arıyordu topraktan gelen insan çamura kir diyordu hayatlar arası vize uygulamalıydık çünkü hayatlarımız birer randevu evi değildi ...

ömrümüzün en yırtık zamanlarındayız sevgilim kaderimizi dikiyoruz bir nakkaş hassaslığında  olmamız gereken yerler bize çok uzak zor toparlandık, içimizi kimseye dökmeye niyetimiz yok yasal bir haktır bıkmak ve biz sevgili bıkma hakkımızı yaratılmış her canlıya karşı kullandık baş ucuna bayramlık ayakkabısını saklayarak uyuyan çocuktum öldüğümde özel eşyalarımı kutup ayılarına bırakmayı düşünecek kadar tuhaf adam oldum büyümek dedikleri şey, sanıyorum ruhsal bir hastalık tedavisi ise hiç yok dünyanın en büyük iki yalanı var sevgilim ilki bu da geçer adında uydurdukları teselli dolu yalan diğeri ise elbet bir gün buluşacağız diye efkarla söylenen şarkının sözleri büyümek Zeki Müren'e düşman olmakmış ve hepimiz birer ruh hastasıymışız

MERHABA ULAN DAYANANLAR Merhaba ulan dayananlar. Sabah alarmına söve söve uyanıp yine de kalkanlar. Canı kırık ama omzu dimdik gezenler. İçinden “yeter” deyip dışından “devam” edenler. Bu dünya fazla ciddi. Fazla hesapçı. Fazla aceleci. Ama siz… Hâlâ birine çay koyuyorsunuz. Hâlâ bir kitabın altını çiziyorsunuz. Hâlâ bir çocuğun başını okşarken yumuşuyorsunuz. Dayanmak pasiflik değildir. Dayanmak; yıkılmamak için her gün yeniden karar vermektir. Öfkeyi zehre dönüştürmemektir. Kırılınca kabalaşmamaktır. Merhaba ulan dayananlar. Sizi kimse alkışlamadı belki. Ama dünya sizin sessiz inatçılığınızla dönüyor. Biz romantik değiliz. Saf da değiliz. Sadece vazgeçmiyoruz. Çünkü vazgeçmek kolay. Dayanmak karakter ister. Ve bir gün, bu fazla ciddi dünya biraz gevşerse, biraz insaf öğrenirse, biraz gülmeyi hatırlarsa… Bilin ki bunu en çok siz başardınız. Merhaba. İyi ki varsınız.